eentweedrieviervijfzeszevenachtnegentienelf

K.N.V.B. 3C Oost 2017/2018

 

 

 


Nieuws

Genemuiden 9 - Hatto-Heim 6


De tweede zaterdag van februari mochten de mannen van het zesde aantreden in Genemuiden. In een groot deel van Nederland was de carnavalskoorts uitgebroken, maar zowel in Hattem als in Genemuiden worden de meeste mensen daar geen graad warmer van. Dus werd er gewoon gevoetbald.

Het zesde kon beschikken over een brede selectie, maar toch moest men het stellen zonder sterkhouders Skuurtie, Bassie, Wessie en Vlo. Tel daarbij op Bobbie, die gehavend van het trainingsveld kwam donderdag en niet eens normaal achter boeven aan kon rennen. Ook de Plisie was niet beschikbaar vanwege een soort van griep, dus de misdadigers hadden vrij spel deze middag. 
Toch kon capitano Otti een prima team op de been brengen die laagvlieger Genemuiden wel op de knieën moest kunnen krijgen.

Ono, die nogal goede connecties heeft in de tapijthoofdstad, had via via kunnen regelen dat het zesde op het hoofdveld mocht spelen en zelfs plaats mocht nemen in de kleedkamer van de gasten van de hoofdmacht. En ook al zijn de mannen van het zesde wel wat gewend, toch waren ze onder de indruk van de ambiance. Drie ringen reclameborden en hekken rondom, Paulus zag voor aanvang al de nodige moeilijkheden om in geval van nood de bal op geruime afstand van het veld te krijgen om tijd te pakken, Eddy vroeg zich zelfs openlijk af of het dak dicht kon in geval van slecht weer.

Dit alles had zijn weerslag op het spel van de geelblauwen. De eerste helft was zeer slordig en dacht u dat het vorige week al niet om aan te gluren was en dat het zesde niet slechter kon, het zesde bewees in de eerste helft dat ze nog wel een graadje minder konden. Was het de deceptie van de zilveren medaille van Sjinkie, of de gebroken arm van Niels. Zegt u het maar, wij konden de vinger niet op de zere plek leggen.
Natuurlijk was na analyse wel bekend waar het probleem lag, tactisch gezien, maar waarom het spel zo belabberd was bleef een raadsel. Wellicht zorgde het snelle uitvallen van JOGG-goeroe Klasie voor teveel onrust, het blijft gissen. Klasie haakte afgelopen donderdag overigens, al dan niet fake, af bij de training na een verloren sprintduel van Paulus. Terwijl dat toch te doen gebruikelijk is.
Duidelijk was in ieder geval dat teveel spelers ver beneden hun niveau speelden.

Genemuiden, dat slechts drie punten had vergaard tot nu toe, zag kans om keer op keer gevaarlijk te worden door ballen te leggen in de ruimte achter de verdediging van de geelblauwen. De snelle voorwaartsen maakten dankbaar gebruik van die mogelijkheden. En dus was het wachten op de 1-0. Die kwam er dan ook.
Toch liet het zesde zich niet het veld uit slaan en na een zeldzame goede pass zag Ono kans om aan te tekenen voor de gelijkmaker. Een prima goal, waarmee hij weer prima binnen kan komen op zijn werk maandag.
Het zesde dacht het tij te kunnen keren, maar niets was minder waar. 
Het spel bleef ondermaats en toen Kolkie na een eerdere waarschuwing van de scheids een overtreding begin waarvoor hij, (waarschijnlijk) terecht, bestraft werd met een tijdstraf van tien minuten, leek het helemaal fout te gaan.

Na een snelle aanval van Genemuiden dacht Otti Nick een plezier te doen door bij de eerste paal de bal te beroeren. Dit pakte niet zo heel goed uit en dus liet hij Nick volkomen kansloos en liet hij 2-1 noteren in het boekje van de scheids. 
Hierna ging het nog verder bergafwaarts, Koen liet zich verassen door de grens, die in de ogen van Hatto Heim niet heel eerlijk was, en zag zijn tegenstander er met de bal vandoor gaan. Deze zag kans om Nick in de korte hoek te kloppen. 3-1 dus. De ruststand.

Wat een verschil is er dan aanwezig in twee kleedkamers op nog geen vijf meter van elkaar. Waar in de kleedkamer van de groenwitten de radio op tien stond en het kampioenschap gevierd leek te worden, zo knetterde in de kleedkamer van de geelblauwen de oorlogsretoriek door de ruimte. Verwijten over en weer, maar uiteindelijk de juiste snaar geraakt door Eitje. Er was geen sprake van een team. En toen kwam het besef dat er ondanks het slechte spel toch nog wel iets te halen zou zijn als er beter samengewerkt zou worden.

Zo gezegd zo gedaan. Otti schoof wat vaker door, ondanks het gevaar van de snelle tegenaanvallers, en dat bleek een gouden greep.
Na een redelijke aanval sneed de Buurman naar binnen en schoot de bal keurig in de hoek. Hatto Heim drukte door en Genemuiden vergat te doen wat ze de eerste helft wel deden. Al bleef het opletten geblazen voor het zesde.
Niet veel later werd Cadelora diep gestuurd en wist hij heel koelbloedig de 3-3 op het bord te zetten. Een flinke opsteker voor Hatto Heim en gezien het spelbeeld van dat moment ook zwaar terecht. Dit was ook het moment om het geheime wapen ‘Spuitzelf’ (Eddy dus) in te brengen. Dit bleek een gouden greep, want hij zag kans om de bal iedere keer vast te houden en zo zorgde hij voor de nodige rust in het spel van de geelblauwen.
En wat er al aan zat te komen gebeurde ook, Otti stond aan het einde van een mooie aanval over de rechter vleugel.
Met een bekeken schuiver liet hij de keeper kansloos. De voorsprong was een feit.
Toch kon daar niet lang van genoten worden. Nick vond het klaarblijkelijk nog te vroeg voor een feestje en dus (natuurlijk tegen zijn bedoeling in) leverde hij de bal in bij een tegenstander. Die hier dankbaar gebruik van maakte en hem weer in het net liet vissen.
De mannen van het zesde namen hier geen genoegen mee en wilden Nick niet met een naar gevoel het carnavalsweekend in laten gaan.
Dus werd weer vol de aanval gekozen en zagen Otti en Eitje kans om de score nog tot 4-6 op te voeren. Uiteindelijk toch de winst en een vruchtbare middag in Genemuiden. Al ging het niet van harte.
Wil het zesde nog een rol van betekenis gaan spelen, dan zal het vanaf volgende week toch uit een ander vaatje moeten gaan tappen. Want dan staat de wedstrijd tegen concurrent en zeer goede ploeg Nunspeet op het programma. Als men zo speelt als vandaag, dan kon het weleens een kansloze exercitie worden. Aan de andere kant kunnen de pannen ook ineens van het dak gespeeld worden. We gaan het zien en u gaat het lezen.

Mijn oprechte excuses aan Tonny en Henk, die ik beloofd had om het kort te houden met de tekst. “Eerste helft belabberd, tweede helft iets beter”. Er was niks op TV, dus ik kon het niet laten. 😉
Terug

Onze Hoofdsponsor



 

Jeugdsponsorgroep

Supersponsoren

Twitter sv Hatto Heim